به نصّ صريحى از پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم ، هر چند كه آن صحابى داراى فضائل بسيار و جليل‌القدر باشد . دوم : درى براى آن شهر بودن ، شرافتى بزرگ است كه مستلزم عصمت مىباشد كه از آن‌چه گذشت فهميدى . و ابوذر غفارى با جلالت و بزرگيش نزد هر دو فرقه به طور اجماع معصوم نيست . سوم : در آن شهر با آن شهر متّحد است و ابوذر هرچند به مقام‌هاى بلند و درجات والايى رسيد ، در جان و نفس به مقام اتّحاد با پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم نرسيد . چهارم : اينكه ابوذر به آن درجه‌ها نرسيد و آن فضيلت‌ها را به دست نياورد ، مگر با دوستى و يارى اهل البيت عليهم السلام و پيروى از آنان ؛ بلكه بالاترين منقبت و برترين نيكىهايش ، سرسپردگيش به آنان و پانهادن بر جاى پاى ايشان است ، پس پذيرفته نيست كه او در مقامات ويژه آن بزرگواران شريك باشد ، و معلوم است كه درِ شهرِ علم بودن ، از فضيلت‌هاى ويژه‌ى ايشان است . همان‌گونه كه حديث‌هاى نقل شده‌ى گذشته به آن گواهى مىدهند . پنجم : باب مدينة العلم بودنِ او در زُهد ، لازمه‌اش اين است كه در اين صفت بر تمام اصحاب ، پيشى داشته باشد ، لكن رسيدنش در اين صفت به مرتبه‌ى سرورمان اميرالمؤمنين عليه السلام پذيرفته نيست چه رسد به اينكه ابوذر زاهدتر از ايشان باشد و هيچ يك از مسلمانان چه رسد به مؤمنين نشايد كه چنين ادّعايى را بنمايد . پس چگونه مىشود كه ابوذر درِ آن شهر در زهد باشد و على عليه السلام درى از آن نباشد ؟ 2 - حديث‌هاى شباهت ابوذر به حضرت عيسى از حديث‌هاى متفرّد به اهل سنّت است : فضيلت‌ها و منقبت‌هاى بسيار زياد ابوذر نزد هر دو فرقه پذيرفته شده است ، و كتاب‌هايشان مالامال از نقل آن‌هاست و بر كسى جايز نيست كه آن‌ها را نفى و انكار كند . ليكن حديث‌هاى شباهت ابوذر به حضرت عيسىبن‌مريم عليها السلام از حديث‌هايى است كه منحصر به اهل سنّت است . از اين‌رو كه شيعيان آن حديث‌ها را روايت نمىكنند و مضمون آن‌ها را صحيح نمىبينند ؛ چون نزد آنان تشبيه